Kolejny powrót do pisania. W trosce o swój los znowu trzeba wyraźnie zakreślić swoje kąty i granice, zarysować się w obcej przestrzeni. Starannie obrysowywuję kości, by bezmyślnie nie zużyć zbyt wiele materii.
Wyobraź sobie to miejsce i jego możliwości. Wyobraź sobie sufit, a pod nim porozciągane sznurki, a na nich suszące się cytrusy i jabłka.
Cały dom zbudowany z zapachu.
Cały dom zbudowany z ognia.
Cały dom porośnięty trawą... Możnaby boso tańczyć aż do puszczenia soków, możnaby w niej się chować, możnaby znajdować swoje dłonie w gąszczu innych, zieleńszych spraw