Lekko zatacza się.
To coś na kształt walca pomiędzy krzesłami,
których ilość mnoży się razy trzy.
Az w końcu z gracją nocnej ćmy
dosiada się do stolika,
gdzie wolne miejsce kusi ją
roziskrzonym wzrokiem współsiedzących
i półlitrowym kuflem.
Przegląda się w nim jak w lustrze,
jak nieroztropnna panna wpatrzona w studnię.
To jest ten moment,
jaj moment,
i to jest ta chwila,
ich chwila.
To jest chwila wszystkich młodych kobiet,
kiedy trzeba zdecydować,
czy piwo wlać do gradła,
czy może zrobić z siebie miss
mokrego podkoszulka.
Musi pomyśleć, czy chce byc nadal
księżniczką na ziarnku grochu,
której ten groch się wbija w kręgosłup
uszkadza nerwy i raz na zawsze
odcina rozkosz
-tak czytała jej matka do snu.
A może woli uwierzyć we wszechobecny
musltimedialny stereo jazgot,
rozłożyc uda dla niego
i wszysatkich niesionych przez los przypadków,
a póżniej wyciągać stamtąd
swój sukces życiowy,
swój sukces zawodowy,
swoje małe zwycięstwa
na wielkim polu nierównej
walki płci.